تأثیر استفاده از پودر میکروسیلیس بر آزمایشات دوامی بتن

فهرست مطالب

تأثیر استفاده از پودر میکروسیلیس بر آزمایشات دوامی بتن

تأثیر استفاده از پودر میکروسیلیس بر ازمایشات دوامی بتن با شناخت پودر میکروسیلیس و آزمایشات دوامی بتن امکان پذیر می باشد. میکروسیلیس یک ماده پوزولانی بسیار ریزدانه است که با هیدروکسید کلسیم آزاد شده در فرآیند هیدراتاسیون سیمان واکنش می‌دهد و محصولات سیمانی اضافی تولید می‌کند. این واکنش باعث بهبود خواص دوام بتن می‌شود.

به منظور تأثیر از پودر میکرو سیلیس بر آزمایشات دوامی ابتدا به معرفی اجمالی آزمایشات دوامی  و اهمیت آن می پردازیم:

آزمایش‌های دوام بتن  چه آزمایشاتی هستند و چرا دارای اهمیت می باشند؟

آزمایش‌های دوام بتن، مجموعه‌ای از آزمایش‌ها هستند که برای ارزیابی مقاومت و پایداری بتن در برابر عوامل مخرب محیطی و شیمیایی انجام می‌شوند. هدف از این آزمایش‌ها، پیش‌بینی عمر مفید بتن و اطمینان از عملکرد مناسب آن در طول زمان است. بتن به عنوان یکی از پرکاربردترین مصالح ساختمانی، در معرض عوامل مخرب مختلفی قرار دارد که می‌توانند باعث تخریب و کاهش عمر مفید آن شوند. این عوامل شامل موارد زیر می‌شوند:

  • یخ‌زدگی و ذوب: چرخه‌های مکرر یخ‌زدگی و ذوب آب درون منافذ بتن می‌تواند باعث ترک‌خوردگی و تخریب آن شود.
  • حملات سولفاتی: سولفات‌های موجود در خاک یا آب می‌توانند با اجزای بتن واکنش داده و باعث انبساط و تخریب آن شوند.
  • خوردگی آرماتور: نفوذ یون‌های کلرید به داخل بتن می‌تواند باعث خوردگی آرماتورهای فولادی و تخریب سازه شود.
  • سایش: در معرض سایش قرار گرفتن بتن، باعث از بین رفتن سطح بتن و کاهش مقاومت آن می‌شود.
  • واکنش قلیایی سنگدانه‌ها: واکنش بین قلیایی‌های موجود در سیمان و برخی سنگدانه‌ها می‌تواند باعث انبساط و ترک‌خوردگی بتن شود.
  • کربناتاسیون: واکنش دی‌اکسید کربن با اجزای بتن می‌تواند باعث کاهش pH و خوردگی آرماتور شود.

آزمایش‌های دوام بتن به ما کمک می‌کنند بتن مناسب برای شرایط محیطی خاص را انتخاب کنیم و بتوانیم کیفیت بتن  و عمر مفید سازه های بتنی را ارزیابی و کنترل کنیم و از تخریب زودرس سازه‌های بتنی جلوگیری کنیم. با انجام آزمایش‌های دوام بتن می‌توان از کیفیت و عملکرد مناسب سازه‌های بتنی در طول زمان اطمینان حاصل کرد.

بررسی نتایج استفاده از پودر میکروسیلیس بر آزمایشات دوامی بتن

در اینجا به برخی از تأثیرات کلیدی میکروسیلیس بر آزمایش‌های دوام اشاره می‌کنیم:

  1. کاهش نفوذپذیری
  • میکروسیلیس باعث کاهش اندازه منافذ و افزایش تراکم ساختار بتن می‌شود. این امر منجر به کاهش نفوذ آب، یون‌های کلرید و سایر مواد مضر به داخل بتن می‌شود.
  • آزمایش‌هایی مانند آزمایش نفوذپذیری آب و آزمایش نفوذ یون کلرید، کاهش قابل توجه نفوذپذیری را در بتن‌های حاوی میکروسیلیس نشان می‌دهند.

 

برای اندازه‌گیری تأثیر میکروسیلیس در کاهش نفوذپذیری بتن، آزمایش‌های مختلفی انجام می‌شود که هر کدام جنبه‌های خاصی از نفوذپذیری را مورد بررسی قرار می‌دهند. در اینجا به برخی از مهم‌ترین این آزمایش‌ها اشاره می‌کنیم:

  1. آزمایش نفوذپذیری آب:
  • این آزمایش میزان آبی که در یک بازه زمانی مشخص تحت فشار به داخل بتن نفوذ می‌کند را اندازه‌گیری می‌کند.
  • نتایج این آزمایش نشان می‌دهد که میکروسیلیس با کاهش اندازه منافذ و افزایش تراکم ساختار بتن، میزان نفوذ آب را به طور قابل توجهی کاهش می‌دهد.
  1. آزمایش نفوذ یون کلرید:
  • یون‌های کلرید می‌توانند باعث خوردگی آرماتور در بتن شوند. این آزمایش میزان نفوذ یون‌های کلرید به داخل بتن را اندازه‌گیری می‌کند.
  • میکروسیلیس با کاهش نفوذپذیری بتن، از نفوذ یون‌های کلرید و در نتیجه از خوردگی آرماتور جلوگیری می‌کند.
  1. آزمایش جذب آب مویینگی:
  • این آزمایش میزان آبی که از طریق خاصیت مویینگی به داخل بتن جذب می‌شود را اندازه‌گیری می‌کند.
  • میکروسیلیس با کاهش اندازه منافذ مویین، میزان جذب آب مویینگی را کاهش می‌دهد.
  1. آزمایش نفوذ گاز:
  • این آزمایش میزان نفوذ گازهایی مانند اکسیژن و دی‌اکسید کربن به داخل بتن را اندازه‌گیری می‌کند.
  • کاهش نفوذ گازها در بتن باعث افزایش مقاومت در برابر کربناتاسیون می‌شود.
  • میکروسیلیس با ایجاد ساختاری متراکم، نفوذ گازها را کاهش می‌دهد.

توجه شود که نتایج این آزمایش‌ها به عوامل مختلفی مانند مقدار میکروسیلیس، نوع سیمان، نسبت آب به سیمان و شرایط محیطی بستگی دارد و برای مقایسه نتایج، باید آزمایش‌ها در شرایط یکسان انجام شوند. نتایج آزمایش نفوذپذیری سریع کلرید زیر 1000 کولن نشان دهنده کاهش نفوذپذیری بتن می باشد.

نوع آزمایش نفوذپذیری مقدار میکروسیلیس (% وزنی سیمان) کاهش نفوذپذیری
نفوذ آب 5-10 10-100 برابر
نفوذ یون کلرید 5-10 5-10 برابر
جذب آب مویینگی 5-10 2-5 برابر

 

  1. افزایش مقاومت در برابر حملات سولفاتی
  • میکروسیلیس با کاهش مقدار هیدروکسید کلسیم آزاد، از واکنش آن با سولفات‌ها و تشکیل محصولات مخرب جلوگیری می‌کند.
  • آزمایش‌های مقاومت در برابر حملات سولفاتی، افزایش دوام بتن‌های حاوی میکروسیلیس در محیط‌های سولفاتی را نشان می‌دهند.

استفاده از میکروسیلیس در بتن می‌تواند مقاومت آن را در برابر حملات سولفاتی به طور قابل توجهی افزایش دهد. برای ارزیابی این تأثیر، آزمایش‌های مختلفی انجام می‌شود که در ادامه به برخی از مهم‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم:

  1. آزمایش انبساط سولفاتی (ASTM C1012):
  • این آزمایش میزان انبساط نمونه‌های بتنی را در معرض محلول سولفات سدیم یا سولفات منیزیم در طول زمان اندازه‌گیری می‌کند.
  • میکروسیلیس با کاهش نفوذپذیری بتن و کاهش مقدار هیدروکسید کلسیم آزاد، از تشکیل محصولات مخرب سولفاتی جلوگیری می‌کند و در نتیجه میزان انبساط را کاهش می‌دهد.
  1. آزمایش مقاومت فشاری پس از غوطه‌وری در سولفات:
  • در این آزمایش، نمونه‌های بتنی در محلول سولفات غوطه‌ور می‌شوند و سپس مقاومت فشاری آن‌ها اندازه‌گیری می‌شود.
  • کاهش مقاومت فشاری نشان‌دهنده آسیب ناشی از حملات سولفاتی است. میکروسیلیس با افزایش مقاومت بتن، کاهش مقاومت فشاری را به حداقل می‌رساند.
  1. آزمایش میکروسکوپی:
  • با استفاده از میکروسکوپ، ساختار داخلی بتن مورد بررسی قرار می‌گیرد تا میزان تشکیل محصولات سولفاتی مانند اترینگیت و ژیپس ارزیابی شود.
  • میکروسیلیس با کاهش مقدار هیدروکسید کلسیم آزاد، از تشکیل این محصولات مخرب جلوگیری می‌کند.
  1. آزمایش وزن نمونه:
  • در بعضی موارد وزن نمونه بتنی قبل و بعد از قرار گیری در معرض محیط سولفاتی اندازه گیری میشود. افزایش وزن نمونه میتواند به دلیل نفوذ یون های سولفات و تشکیل محصولات مخرب باشد. میکروسیلیس با کاهش نفوذپذیری بتن، از افزایش وزن نمونه جلوگیری می‌کند.

نتایج این آزمایش‌ها به عواملی مانند نوع سولفات، غلظت محلول سولفات، دما و مدت زمان قرارگیری در معرض سولفات بستگی دارد وبرای مقایسه نتایج، باید آزمایش‌ها در شرایط یکسان انجام شوند.

  1. افزایش مقاومت در برابر یخ‌زدگی و ذوب
  • کاهش نفوذپذیری بتن با میکروسیلیس، جذب آب توسط منافذ را کاهش می‌دهد و در نتیجه مقاومت بتن در برابر آسیب‌های ناشی از چرخه‌های یخ‌زدگی و ذوب افزایش می‌یابد.
  • آزمایش‌های یخ‌زدگی و ذوب، کاهش قابل توجه آسیب‌های سطحی و داخلی را در بتن‌های حاوی میکروسیلیس نشان می‌دهند.

برای اندازه‌گیری تأثیراستفاده از پودر میکروسیلیس بر آزمایشات دوامی بتن و افزایش مقاومت بتن در برابر چرخه‌های ذوب و انجماد، آزمایش‌های مختلفی انجام می‌شود که هر کدام جنبه‌های خاصی از این مقاومت را مورد بررسی قرار می‌دهند. در اینجا به برخی از مهم‌ترین این آزمایش‌ها اشاره می‌کنیم:

  1. آزمایش مقاومت در برابر یخ‌زدگی و ذوب (ASTM C666):
  • این آزمایش میزان مقاومت بتن در برابر آسیب‌های ناشی از چرخه‌های یخ‌زدگی و ذوب را اندازه‌گیری می‌کند.
  • نمونه‌های بتنی در معرض چرخه‌های متناوب یخ‌زدگی و ذوب قرار می‌گیرند و میزان کاهش وزن، کاهش مقاومت فشاری و تغییرات ظاهری آن‌ها اندازه‌گیری می‌شود.
  • میکروسیلیس با کاهش نفوذپذیری بتن و کاهش جذب آب، از آسیب‌های ناشی از یخ‌زدگی و ذوب جلوگیری می‌کند.
  1. آزمایش مقاومت در برابر پوسته‌شدگی (ASTM C672):
  • این آزمایش میزان مقاومت سطح بتن در برابر پوسته‌شدگی ناشی از یخ‌زدگی و ذوب در حضور مواد یخ‌زدا را اندازه‌گیری می‌کند.
  • نمونه‌های بتنی در معرض چرخه‌های یخ‌زدگی و ذوب در حضور محلول نمک قرار می‌گیرند و میزان پوسته‌شدگی سطح آن‌ها اندازه‌گیری می‌شود.
  • میکروسیلیس با افزایش مقاومت سطح بتن، از پوسته‌شدگی جلوگیری می‌کند.
  1. آزمایش تخلخل هوا (ASTM C457):
  • این آزمایش میزان و اندازه حباب‌های هوا در بتن را اندازه‌گیری می‌کند.
  • حباب‌های هوا نقش مهمی در افزایش مقاومت بتن در برابر یخ‌زدگی و ذوب دارند.
  • میکروسیلیس می‌تواند با کاهش اندازه منافذ مویین، توزیع حباب‌های هوا را بهبود بخشد.
  1. آزمایش جذب آب مویینگی:
  • این آزمایش میزان آبی که از طریق خاصیت مویینگی به داخل بتن جذب می‌شود را اندازه‌گیری می‌کند.
  • میکروسیلیس با کاهش اندازه منافذ مویین، میزان جذب آب مویینگی را کاهش می‌دهد و در نتیجه مقاومت بتن در برابر یخ‌زدگی و ذوب را افزایش می‌دهد.

نتایج این آزمایش‌ها به عواملی مانند مقدار میکروسیلیس، نوع سیمان، نسبت آب به سیمان، شرایط محیطی و روش عمل‌آوری بتن بستگی دارد. برای مقایسه نتایج، باید آزمایش‌ها در شرایط یکسان انجام شوند. با انجام این آزمایش‌ها می‌توان به طور دقیق تأثیر میکروسیلیس در افزایش مقاومت بتن در برابر چرخه‌های ذوب و انجماد را ارزیابی کرد و از مزایای آن در افزایش دوام سازه‌های بتنی در مناطق سردسیر بهره‌مند شد.

جدول تأثیر میکروسیلیس بر چرخه‌های ذوب و انجماد

عامل مؤثر تأثیر میکروسیلیس نتیجه
نفوذپذیری بتن کاهش قابل توجه کاهش جذب آب و کاهش حجم آب منبسط شونده در اثر یخ‌زدگی
مقاومت ماتریس سیمانی افزایش استحکام افزایش مقاومت در برابر تنش‌های ناشی از انبساط آب
ساختار منافذ بهبود توزیع حباب‌های هوا فراهم شدن فضای لازم برای انبساط آب و کاهش فشار مخرب
مقاومت در برابر پوسته‌شدگی افزایش مقاومت سطح بتن کاهش آسیب‌های سطحی ناشی از یخ‌زدگی و ذوب
طول عمر سازه افزایش قابل توجه افزایش دوام و پایداری بتن در مناطق سردسیر

 

  1. افزایش مقاومت در برابر سایش
  • میکروسیلیس با افزایش مقاومت ماتریس سیمانی، مقاومت بتن در برابر سایش را افزایش می‌دهد.
  • آزمایش‌های سایش، کاهش میزان سایش را در بتن‌های حاوی میکروسیلیس نشان می‌دهند.

میکروسیلیس با افزایش تراکم و استحکام ماتریس سیمانی، مقاومت سایشی بتن را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. برای اندازه‌گیری این افزایش مقاومت، آزمایش‌های مختلفی انجام می‌شود که در ادامه به برخی از مهم‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم:

  1. آزمایش سایش لس‌آنجلس (ASTM C131 یا ASTM C535):
  • این آزمایش برای اندازه‌گیری مقاومت سایشی سنگدانه‌ها و بتن استفاده می‌شود.
  • نمونه‌های بتنی در یک استوانه چرخان به همراه گلوله‌های فولادی قرار می‌گیرند و میزان کاهش وزن آن‌ها پس از چرخش‌های مشخص اندازه‌گیری می‌شود.
  • میکروسیلیس با افزایش مقاومت ماتریس سیمانی، میزان کاهش وزن را کاهش می‌دهد و در نتیجه مقاومت سایشی را افزایش می‌دهد.
  1. آزمایش سایش بولت (ASTM C779):
  • این آزمایش برای اندازه‌گیری مقاومت سایشی سطوح بتنی استفاده می‌شود.
  • یک دستگاه چرخان با ساینده‌های مشخص روی سطح بتن قرار می‌گیرد و میزان سایش سطح پس از تعداد مشخصی چرخش اندازه‌گیری می‌شود.
  • میکروسیلیس با افزایش مقاومت سطح بتن، میزان سایش را کاهش می‌دهد.
  1. آزمایش سایش چرخ لاستیکی (ASTM C241):
  • این آزمایش برای اندازه‌گیری مقاومت سایشی سطوح بتنی در معرض ترافیک وسایل نقلیه استفاده می‌شود.
  • یک چرخ لاستیکی با بار مشخص روی سطح بتن چرخانده می‌شود و میزان سایش سطح پس از تعداد مشخصی چرخش اندازه‌گیری می‌شود.
  • میکروسیلیس با افزایش مقاومت سطح بتن، میزان سایش را کاهش می‌دهد.
  1. آزمایش میکروسکوپی:
  • با استفاده از میکروسکوپ، ساختار داخلی بتن مورد بررسی قرار می‌گیرد تا میزان سایش و تخریب ماتریس سیمانی ارزیابی شود.
  • میکروسیلیس با ایجاد ساختاری متراکم و مقاوم، از تخریب ماتریس سیمانی در برابر سایش جلوگیری می‌کند.
  1. کاهش خوردگی آرماتور:
  • کاهش نفوذ یون‌های کلرید و کاهش نفوذپذیری بتن، حفاظت از آرماتور در برابر خوردگی را افزایش می‌دهد.
  • آزمایش‌های خوردگی آرماتور، کاهش سرعت خوردگی را در بتن‌های حاوی میکروسیلیس نشان می‌دهند.

به طور خلاصه، استفاده از پودر میکروسیلیس می‌تواند به طور قابل توجهی دوام بتن را در برابر عوامل مخرب محیطی افزایش دهد و عمر مفید سازه‌های بتنی را بهبود بخشد.

بررسی نتایج منفی تأثیر استفاده از پودر میکروسیلیس در آزمایشات  دوامی بتن

استفاده از میکروسیلیس در بتن، علیرغم مزایای فراوان، می‌تواند اثرات منفی نیز به همراه داشته باشد که در آزمایش‌های دوام بتن قابل مشاهده است. در اینجا به برخی از این اثرات منفی اشاره می‌کنیم:

کاهش کارایی بتن تازه

میکروسیلیس به دلیل ریزدانگی بسیار بالا، سطح ویژه زیادی دارد و آب بیشتری را جذب می‌کند. این امر باعث کاهش کارایی بتن تازه و افزایش نیاز به آب می‌شود.

کاهش کارایی می‌تواند منجر به مشکلاتی در بتن‌ریزی، تراکم و پرداخت بتن شود.

افزایش جمع‌شدگی

میکروسیلیس می‌تواند باعث افزایش جمع‌شدگی بتن شود، به ویژه جمع‌شدگی خمیری و جمع‌شدگی خشک‌شدگی.

افزایش جمع‌شدگی می‌تواند منجر به ترک‌خوردگی بتن و کاهش دوام آن شود.

حساسیت به عمل‌آوری

بتن‌های حاوی میکروسیلیس به عمل‌آوری دقیق و طولانی‌مدت نیاز دارند.

عدم عمل‌آوری مناسب می‌تواند منجر به کاهش مقاومت و افزایش نفوذپذیری بتن شود.

افزایش احتمال ترک‌خوردگی ناشی از جمع شدگی

به دلیل افزایش جمع شدگی بتن، احتمال ترک خوردگی ناشی از جمع شدگی افزایش می یابد.

این ترک ها در دراز مدت باعث کاهش دوام بتن می شوند.

نیاز به مواد افزودنی روان کننده

برای جبران کاهش کارایی بتن تازه، استفاده از مواد افزودنی روان‌کننده ضروری است.

انتخاب و مصرف صحیح مواد افزودنی روان‌کننده اهمیت زیادی دارد.

مشکلات در بتن ریزی

به دلیل افزایش چسبندگی و کاهش کارایی بتن، بتن ریزی مخصوصا در مقاطع نازک و یا آرماتور های متراکم با مشکلاتی همراه است.

دقت کنید که مقدار مناسب میکروسیلیس باید با توجه به نوع سیمان، شرایط محیطی و الزامات پروژه تعیین شود و      استفاده از مواد افزودنی روان‌کننده مناسب می‌تواند اثرات منفی میکروسیلیس بر کارایی بتن تازه را کاهش دهد. از دیگر موارد مهم عمل آوری دقیق و طولانی مدت بتن های حاوی میکروسیلیس است. استفاده از روان کننده می تواند به در اختلاط  و عمل آوری بهتر بتن حاوی پودر میکروسیلیس کمک کند. با رعایت نکات فوق می‌توان از اثرات منفی میکروسیلیس در بتن کاست و از مزایای آن در افزایش دوام سازه‌های بتنی بهره‌مند شد.

به عبارت دیگر  تأثیر استفاده از پودر میکروسیلیس بر آزمایشات دوامی بتن  نشان می دهد که با رعایت دوز مصرفی مناسب از پودر میکروسیلیس و اجرای درست عمل آوری بتن حاوی پودر میکروسیلیس می توان از جوانب منفی آن کاست و به نتیجه ی دلخواه رسید که برای رسیدن به این هدف مشاوره با متخصصین این امر ضروری می نماید. برای این منظور می توانید با مشاوران ما در سایت های بتنو و ایران بتن تماس حاصل فرمایید.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *