فروش روان کننده بتن

۵,۹۸۰,۰۰۰ ریال

روان کننده بتن یک افزودنی است که بدون تغییر روانی، کاهش مقدار آب مخلوط  بتن را مجاز می­کند، یا بدون تغییر مقدار آب، اسلامپ یا جریان را افزایش می­دهد یا هر دو اثر را به طور هم زمان ایجاد می­کند.

شناسه محصول: n76 دسته: Brand:

توضیحات

فروش روان کننده بتن

فروش روان کننده بتن زمانی که اسم ساخت‌ و‌ ساز یا فعالیت عمرانی به گوش می‌رسد، محال است شما یاد بتن نیفتید. بتن به واسطه‌ی موارد استفاده‌ی فراوان، مقاومت، پایداری و تنوع در کاربرد بسیار حائز اهمیت است. بتن برای داشتن بهترین عملکرد و کارایی نیاز به افزودنی‌هایی دارد تا بتواند بهترین نقش‌ را در فرآیند ساخت‌ و ساز ایفا کند. روان کننده بتن در دسته‌ی همان افزودنی‌هایی است که باید به بتن اضافه شود تا آن را برای کاربردهای مختلف آماده کند، در این مقاله به معرفی روان کننده بتن، کاربردها، مکانیزم عمل و اثرات افزودن این ماده در بتن تازه و سخت شده می­پردازیم.

مواد افزودنی از نظر ترکیب از ترسازها و نمک ها و پلیمرهای قابل حل تا کانی های غیر قابل حل متغیر می باشند. ۱۲۵ ASTM C ماده افزودنی را ماده ای غیر از آب، سنگدانه، سیمان هیدرولیکی و الیاف تقویتی تعریف می کند که به عنوان ماده متشکله بتن یا ملات مورد استفاده قرار می گیرد و بلافاصله قبل یا هنگام مخلوط کردن به پیمانه اضافه می گردد. اهدافی که مواد افزودنی برای آنها در بتن مورد مصرف قرار می گیرند، به طور کلی شامل بهبود کارآیی، تسریع یا تعویق زمان گیرش، کنترل افزایش مقاومت و زیادتر کردن مقاومت در مقابل: عمل یخ زدگی، ترک خوردگی حرارتی، انبساط قلیایی سنگدانه و محلول های اسیدی و سولفاتی می شوند.

مواد افزودنی به طور وسیعی از نظر ترکیبات شیمیایی متفاوتند و خیلی از آنها بیش از یک عمل را انجام می دهند؛ بنابراین طبقه بندی آنها طبق کاری که انجام می دهند مشکل است. مواد شیمیایی ای که به عنوان مواد افزودنی مصرف می شوند، می توانند عمدتاً به دو نوع تقسیم شوند. بعضی از مواد شیمیایی فوراً از طریق تأثیر گذاردن بر روی کشش سطحی آب و به وسیله جذب سطحی ذرات سیمان شروع به عمل بر روی سیستم سیمان – آب می کنند؛ سایر مواد به مواد متشکله یونی شان تقسیم می شوند و بر واکنش های شیمیایی بین ترکیبات سیمان و آب از چندین دقیقه تا چندین ساعت بعد از افزودن آب، تأثیر می گذارند. مواد غیر قابل حل خوب آسیاب شده که یا از منابع طبیعی و یا از مواد زائد بعضی از صنایع به دست آمده اند نیز به عنوان مواد افزودنی بکار می روند. تأثیر فیزیکی وجود این مواد افزودنی بر روی رفتار رئولوژیکی بتن تازه، بلافاصله ظاهر می گردد، اما چندین روز تا چندین ماه طول می کشد تا تأثیرات شیمیایی آنها ظاهر شوند.

نمک ها و پلیمرهای قابل حل که هر دو از عامل های فعال در سطوح هستند، اساساً به منظورهای هوازایی، روان کردن مخلوط های بتنی تازه یا کنترل زمان گیرش در مقادیر خیلی کم به بتن افزوده می شوند. به وسیله روان سازها می توان یا روانی بتن را بدون افزایش مقدار آب افزایش داد و یا مقدار آب را با نگهداشتن روانی مورد نظر، کاهش داد. به این دلیل، در ایالات متحده آمریکا به مواد شیمیایی روانساز مواد افزودنی کاهنده آب گفته می شود.

روان کننده بتن
روان کننده بتن

افزودنی های کاهش دهنده آب

همان گونه که از نام آن بر می آید یک افزودنی کاهش دهنده آب مقدار آب مورد نیاز برای رسیدن به اسلامپ موردنظر را کاهش می دهد؛ به این ترتیب از آب مورد نیاز برای بتن کاسته می شود. این ویژگی می تواند به طرق مختلف دارای امتیاز باشد، رسیدن به اسلامپ مورد نظر با آب کمتر و با مقدار سیمان ثابت که یک روش مؤثر برای کاهش دادن w/c است. این راهکار به بهبود مقاومت، نفوذناپذیری (در برابر آب) و پایایی در بتن می انجامد. در یک راهکار جایگزین می توان بدون تغییر در نسبت w/c با کاهش مقدار سیمان و مقدار آب به اسلامپ مورد نظر رسید (با اضافه کردن این افزودنی). این راهکار ممکن است به دلایل اقتصادی (با کاهش گران ترین جزء تشکیل دهنده بتن یعنی سیمان) و یا دلایل فنی (به طور مثال کاهش گرمای هیدراتاسیون بتن) انتخاب شود. نهایتاً افزودنی کاهنده آب ممکن است برای افزایش اسلامپ بدون افزایش مقادیر سیمان و آب به کار رود و به این ترتیب بتن ریزی با سهولت بیشتری انجام می پذیرد (زمانی که به این ترتیب این افزودنی به کار رود گاهی اوقات روان کننده[1] نامیده می شود. اثرات معمول مواد افزودنی کاهنده آب در جدول ۱ شرح داده شده است.

جدول 1- اثرات معمول افزودنی کاهش دهنده آب

دسته بندی درصد معمول a افزایش اسلامپ

(میلی­متر)

کاستن آب
درصد w/c
ضعیف 1/0 85-50 10-5 05/0-
متوسط 5/0 100-50 15-10 1/0-
قوی 1 بیشتر از 100 30-15 15/0-
  1. منظور مواد فعال بر حسب درصد سیمان است.

مدت زمان تأثیر این مواد افزودنی نسبتاً محدود است؛ زیرا بلافاصله بعد از شروع واکنش های هیدراتاسیون بین ترکیبات سیمان پرتلند و آب مقدار زیادی از محصولاتی مانند اترینگایت شروع به شکل گیری می کنند و محصولات هیدراتاسیون سیمان مقدار کم این افزودنی­های موجود در سیستم را فرا می گیرند. بنابراین دمای محیط و نرمی و ترکیب سیمان، خصوصاً C3A، SO3 و مقادیر قلیایی که میزان تشکیل اترینگایت را کنترل می کنند، می توانند در فعل و انفعالات سیمان – ماده افزودنی تأثیر داشته باشند. مسلماً مقدار یا غلظت ماده افزودنی در سیستم نیز مقدار این تأثیر را تعیین می کند. مقادیر زیادتر از مقدار لازم معمول یک ماده افزودنی برای تأثیر بر روانی یا کاهندگی آب، ممکن است زمان گیرش را از طریق جلوگیری کردن از تجمع محصولات هیدراتاسیون (یعنی از طریق ایجاد چسبندگی بین آنها) به تعویق بیاندازد. بنابراین بسته به اندازه پیمانه، اکثر ترسازها می توانند به طور هم زمان هم به عنوان کاهنده آب و هم به عنوان کندگیر کننده گیرش عمل نمایند. مواد کاهنده آب صنعتی ممکن است دارای عوامل تسریع کننده باشند تا تمایل به کندگیری را در صورت عدم نیاز به آن، خنثی کنند. به نظر می رسد که با وجود عوامل کاهنده آب در سیستم بجز تعویق احتمالی زمان گیرش، خواص مکانیکی دیگر بتن تحت تأثیر قرار نمی گیرند؛ در حقیقت مقاومت های اولیه ممکن است بخاطر پراکندگی بهتر ذرات سیمان در آب تا اندازه ای تسریع شوند.

کاربرد مواد افزودنی کاهنده آب در بتن

اهدافی که از طریق کاربرد مواد افزودنی کاهنده آب به دست می آید در جدول ۱ شرح داده شده است. بتن شاهد بدون مواد افزودنی (سری A) 300 Kg/m3 سیمان داشت و نسبت آب به سیمان آن ۶۲/0 بود؛ بتن تازه آن ۵۰ میلی­متر اسلامپ داشت و بتن سخت شده آن به ترتیب در سنین ۷ و ۲۸ روز، ۲۵ و ۳۵ مگاپاسکال مقاومت فشاری از خود نشان داد. هدف از ساخت سری B افزایش روانی مخلوط بتنی شاهد بدون اضافه کردن مقدار بیشتر سیمان و آب بود. این هدف با اضافه کردن یک اندازه پیمانه داده شده از ماده افزودنی کاهنده آب به راحتی به دست آمد. این روش برای هنگامی که بتن در مقاطع با آرماتور زیاد جا داده می شود یا پمپ می گردد، سودمند است.

مقصود از ساخت سری C به دست آوردن مقاومت های فشاری زیادتر بدون افزایش مقدار سیمان یا کاهش روانی مخلوط بتنی شاهد بود. با افزودن مقداری برابر با اندازه پیمانه سری B از ماده افزودنی کاهنده آب کاهش مقدار آب تا حدود ۱۰ درصد (از ۱۸۶ به ۱۶۸) ممکن شد. در حالی که اسلامپ به میزان همان ۵۰ میلیمتر نگهداشته شد. در نتیجه کاهش نسبت آب به سیمان مقاومت فشاری ۷ روزه از ۲۵ به ۳۴ مگاپاسکال و مقاومت ۲۸ روزه از ۳۷ به ۴۶ مگاپاسکال افزایش یافت.

این روش همچنین در مواقعی می تواند به کار برده شود که ضوابط و مشخصات کار، نسبت حداکثر آب به سیمان را محدود کند، ولی به افزایش مقاومت اولیه زیاد احتیاج باشد. سری آزمایش D نشان می دهد که چگونه افزودن ماده افزودنی کاهنده آب ۱۰ درصد صرفه جویی در سیمان را بدون کم کردن روانی یا مقاومت مخلوط بتنی مرجع ممکن می سازد. چنین صرفه جویی در سیمان، علاوه بر ارزش اقتصادی آن، برای هنگامی که هدف اصلی، کاهش بالا رفتن دما در بتن حجیم است، می تواند مهم باشد.

از توضیح بالا در مورد منافع به دست آمده در نتیجه کاربرد مواد افزودنی کاهنده آب، باید توجه نمود که هر سه منفعت در یک زمان قابل دسترسی نبودند.

جدول 2- منافع به دست آمده به وسیله استفاده از مواد افزودنی کاهنده آب.

سری آزمایش مقدار سیمان

Kg/m3

نسبت آب به سیمان اسلامپ

mm

مقاومت فشاری (MPa)
7 روزه 28 روزه
A بتن شاهد 300 62/0 50 25 37
یک اندازه پیمانه داده شده از ماده افزودنی کاهنده آب به منظورهای زیر افزوده شده است:
B: افزایش روانی 300 62/0 100 26 38
C: افزایش مقاومت 300 56/0 50 34 46
D: صرفه­جویی در مصرف سیمان 270 62/0 50 5/25 5/37

انواع روان کننده بتن

انواع کاهش دهنده های آب توسط شرکت های گوناگون به صورت تجاری در آمده است و قابلیت هر کدام در جدول 1 خلاصه شده است. کارایی بهبود یافته محصولات با رده متوسط و یا رده بالا در مقایسه با رده پایین همان توانمندی این مواد برای افزوده شدن به مقدار کافی برای افزایش اسلامپ بتن است که این کارآیی مناسب بدون باقی گذاشتن اثرات نامطلوب بر زمان گیرش و یا هوای وارد شده انجام می پذیرد.

کاهنده آب معمولی [2]

این افزودنی های کاهش دهنده آب در 494 ASTM C به صورت تیپ A دسته بندی می شوند. انواع کندگیر (تیپ D) و زودگیر (تیپ E) نیز تولید شده است. 494 ASTM C یک استاندارد با خصوصیات عملکردی است که یک حداقل برای کاهش در مقدار آب برای رسیدن به اسلامپ مشابه نمونه کنترل را تعیین می کند، در حالی که سایر خواص در محدوده های تعیین شده باقی می ماند. وقتی که این افزودنی با حفظ مقدار آب برای افزایش کارآیی به کار می رود به عنوان یک روان کننده عمل می کند. در استاندارد حدودی برای افزایش اسلامپ در مقدار آب ثابت قید نشده است.

براساس 494 ASTM C یک افزودنی زمانی می تواند کاهش دهنده آب محسوب شود که بتوان مقدار آب را ۵ درصد کاهش داد، تحت این معیار بسیاری از افزودنی های حباب زا را می توان افزودنی کاهنده آب به حساب آورد. کاهنده آب معمولی با مقادیر درصد متعارف امکان کاهش آب بین ۵ تا ۱۰ درصد را می دهند. مقدار واقعی کاهش آب که در هر درصدی قابل دسترسی است، به نوع افزودنی، نرمی سیمان، طرح اختلاط، حرارت بتن و زمان اضافه کردن آن بستگی دارد. حتی ترکیب شیمیایی سیمان می تواند با اهمیت باشد؛ براساس تجربه یافته شده است در سیمان های با C3A زیاد و یا قلیایی زیاد مقدار کاهش در آب کمتر است. در جریان هیدراتاسیون اولیه C3A افزودنی می تواند با جذب شدن در محصولات هیدراتاسیون از سطح سیمان جدا شود.

روان کننده بتن

کاهنده های آب متوسط[3]

ابر روان کننده بتن

شرکت های افزودنی در حال حاضر ترکیباتی را پیشنهاد می دهند که بهترین کارکرد را در محدوده اسلامپ بین ۱۲۵ تا ۲۰۰ میلی متر که بین بتن معمولی و بتن روان قرار دارد ارائه می دهند. این محصولات افزودنی های کاهش دهنده آب متوسط نامیده می شوند. اگرچه این افزودنی ها در 494 ASTM C مورد شناسایی قرار نگرفته اند.

کاهنده های آب ممتاز

فوق روان کننده بتن

افزودنی هایی که امکان کاهش زیادتر آب (۱۲ تا ۳۰ درصد) را می دهند و در 494 ASTM C به عنوان کاهش دهنده آب ممتاز شناخته شده است ]تیپ F و تیپ G (دیرگیر)[. این افزودنی ها به طور گسترده برای تولید بتن پر مقاومت به کار می روند؛ زیرا طرح های بتن با کارایی مناسب با نسبت های آب به سیمان کمتر از ۰٫۴ با استفاده از این افزودنی ها ممکن است. همین افزودنی را می توان بدون کاستن از مقدار آب به کار برد و به بتن با اسلامپ خیلی زیاد در محدوده ۱۵۰ تا ۲۵۰ میلی متر دست یافت. در این محدوده اسلامپ، بتن مانند یک سیال جاری می شود و قالب را به نحو مؤثری پر می کند؛ بدون این که نیاز به تراکم زیادی باشد. بتن های با کارآیی زیاد بتن های روان[4] نامیده می شوند و اسلامپ آنها باید زیادتر از ۱۹۰ میلی متر باشد. این دلیل انتخاب نام متداول روان کننده ممتاز است که در سطح گسترده در مدارک غیر رسمی به کار می رود. زمانی که با این هدف به کار رود، روان کننده های ممتاز باید با ASTM C 1017 سازگار باشد که یک حد عملکرد (در محدوده افزایش اسلامپ بیشتر از ۹۰ میلی متر) برای آنها تعریف شده است. باید دانست که تفاوت اساسی بین افزودنی هایی که منطبق بر خصوصیات ASTM C 494 و ASTM C 1017 باشند، وجود ندارد و اغلب محصولات تجاری هر دو استاندارد را ارضاء می کنند. دلیل وجود دو مشخصات راحتی تعیین نمودن معیارهای عملکرد ویژه در قالب اثرهای روان کنندگی است.

 

 عملکرد کاهنده آب

افزودنی های کاهش دهنده آب مولکول های ارگانیک با بار الکتریکی منفی هستند که در وهله اول در حد فاصل جامد – آب جذب می شوند. ذرات جامد بار های باقی­ مانده را که می توانند بار مثبت، منفی و یا هر دو باشند را در سطوح جامد خود حمل می کنند. در خمیر سیمان (بدون ماده کاهش دهنده آب) بارهای الکتریکی مخالف در ذرات مجاور سیمان می تواند نیروی جاذبه الکترواستاتیکی قابل ملاحظه ای را اعمال کند که موجب به هم چسبیدن ذرات سیمان می شود (شکل 1 الف). در این حالت مقدار قابل ملاحظه ای آب در داخل این ذرات سیمان متراکم شده و بهم چسبیده محبوس می شود و در سطح جامد آنها جذب می گردد و آب کمتری برای کاهش لزجت خمیر و در نتیجه بتن در دسترس خواهد بود. مولکول های افزودنی کاهنده آب وارد واکنش می شود تا بارهای الکتریکی سطحی را خنثی نماید و به این ترتیب موجب می شود همه سطوح سیمان بار الکتریکی هم نام را حمل نمایند. در این حالت ذرات سیمان همدیگر را می رانند و به جای اینکه همدیگر را جذب نمایند، حالت کاملاً مجزا شده برای ذرات سیمان در خمیر ایجاد خواهد شد (شکل 1 ب). به این ترتیب بیشترین مقدار آب برای کاهش لزجت خمیر و بتن وجود خواهد داشت. این اندرکنش های سطحی در ذرات سیمان با نرمی زیاد و در افزودنی های معدنی بیشتر قابل توجه است؛ زیرا این تمایل به بهم چسبیدگی برای همه ذرات ریز رایج است. به عنوان مثالی دیگر مواد جداکننده یا روان کننده ها به طور متداول در سیستم های آب – رس برای تولید لجن های روان آزاد با مقادیر کم آب به کار می روند. کاربرد این مواد در بتن مشابه است و در بعضی حالت ها همان مواد شیمیایی را شامل می شود، در بعضی از مواد افزودنی جدیدتر، پلیمرهای با بار الکتریکی منفی به کار می روند. در این حالت توده مولکول های جذب شده می تواند حالت رانش فضایی ایجاد کند که رانش بین ذرات را افزایش خواهد داد.

شکل 1 – عملیات پراکنش ذرات سیمان توسط افزودنی­های کاهش دهنده آب (ارائه به صورت شماتیک)

  1. خمیر به هم چسبیده 
  2. خمیر از هم جدا شده

مواد تشکیل دهنده فروش روان کننده بتن

کاهش دهنده های آب معمولی می توانند بر حسب ترکیب عمومی اجزاء فعال آنها به سه گروه تقسیم شوند. این گروه ها عبارتند از: (۱) لیگنو سولفونات ها؛ (۲) اسیدهای هیدروکسی کربوکسیلیت و نمک های آن و (۳) پلیمر های هیدروکسیلات که از نشاسته هیدرولیز شده پلی ساکاریدها مشتق شده اند. اغلـب فـوق روان کننده ها شامل پلیمرهای سنتیتک با وزن مولکولی کم هستند که حاوی گروه های اکسایسید می باشد که به فقره های کربن در یک فواصل منظم متصل هستند. اغلب مواد افزودنی تجاری به یکی از پلیمرهای چهارگانه متعلق هستند:

  • نفتالین فرمالدئید سولفوناته تغلیظ شده
  • ملامین فرمالدئید سولفوناته تغلیظ شده
  • لیگنو سولفونات (که برای از دست دادن اثرات جنبی نامطلوب تصفیه شده است)
  • کوپلی مرهـای استراکریلیک کربوکسیلاته (پلی کربوکسیلات ها).

در این مواد به طور کلی گروه های اسیدی، بار سطحی منفی روی ذرات سیمان ایجاد می کنند که موجب پراکنده شدن ذرات با نیروی رانش الکترواستاتیک می شود و ایــن شبیه حالتی است که در کاهنده های آب معمولی اتفاق می افتد. فوق روان کننده ها با مولکول های توده ای حالت رانش فضایی را هم ایجاد می کنند تا حالت پراکنش کامل اتفاق بیفتد و این پدیده شاید مکانیزم اصلی در افزودنی پلی کربوکسیلات ها می باشد (این مواد دارای زنجیره های با پیوندهای جنبی بلند هستند که به فقره های کربن متصل شده اند و به مولکول یک ظاهر شانه ای شکل داده اند). پراکنش ذرات سیمان با بعضی اثرات جانبی نظیر دیرگیری و ایجاد حباب اضافی همراه است که البته کمتر از روان کننده های معمولی تولید مشکل می نماید.

اثرات روان کننده بتن بر روی خواص بتن تازه

بتن های با اسلامپ خیلی زیاد می توانند برای بتن ریزی های سخت (مثلاً مقاطع با انبوه آرماتورهای فولادی) و در ریختن بتن در محل هایی که امکان رسیدن به تراکم کافی وجود ندارد (مثلاً بتن ریزی زیر سطح آب) و یا برای افزایش راحتی در ریختن بتن (مثلا پمپ کردن) دارای امتیاز زیادی باشد. اسلامپ های بیش از ۱۵۰ میلی متر را می توان با کاهنده های آب معمولی و فقط با ماسه زیاد و مقدار سیمان زیاد به دست آورد. استفاده از فوق روان کننده اجازه می دهد اسلامپ های زیادتر از مخلوط های متعارف با اسلامپ معمولی را به دست آوریم؛ بدون این که جداشدگی و آب انداختگی بیش از حد وجود داشته باشد. این بتن های روان خصوصاً برای بتن ریزی ترمی، بتن با پمپ سریع و بتن ریزی در کف با بتن خود تراز به خوبی مناسب است. یک نقطه شروع قابل قبول، طراحی یک بتن معمولی با اسلامپ ۸۵ میلی متر است که برای پمپ کردن طراحی شده است (یعنی این که تا حدودی مقدار ماسه زیادتری دارد). آنگاه ماده افزودنی پس از مخلوط کردن اولیه به آن اضافه می شود تا اسلامپ آن به حد مورد نظر برسد. این در مقایسه با افزودنی های شیمیایی دیگر که به آب اختلاط اضافه می شود، متفاوت است. اگر بتن از نظر مقدار فوق روان کننده بیش از حد مصرف باشد، ممکن است مخلوط به حدی سیال باشد و لزجت کافی نداشته باشد که دچار جداشدگی شود. خوشبختانه این مشکل را می توان با ادامه دادن مخلوط کردن تا این که بتن به قدر کافی لزجت خود را به دست آورد و حالت چسبندگی دوباره در آن حاصل شود مرتفع کرد.

فروش روان کننده بتنفروش روان کننده بتن

افت اسلامپ

سرعت سریع افت اسلامپ را می توان یک مشکل مهم در بتن های روان حاوی روان کننده ممتاز محسوب نمود (شکل 2 را ملاحظه کنید). در حالی که افت اسلامپ سریع یک مشکل عمومی برای بتن های با اسلامپ زیاد است، ممکن است در حالت بعضی فوق روان کننده ها تشدید شود. این مشکل را می توان در صورت نیاز با اضافه کردن مجدد مواد در محل پروژه یا با تاخیر در اضافه کردن اولیه مواد افزودنی تا قبل از بتن ریزی حل نمود. اضافه کردن مجدد مواد بدون این که به خواص بتن صدمه ای وارد شود امکان پذیر است (شکل 2). مشروط بر این که مواد افزودنی به نحو صحیحی در بتن داخل تراک میکسر آمیخته شود. اضافه کردن افزایشی و در چند مرحله نیز می تواند به کار رود. فوق روان کننده های دیرگیر (نوع G) در 494 ASTM C افت اسلامپ را کاهش می دهند، ولی روان کننده های جدید به نحوی طراحی شده اند که اسلامپ زیاد را برای مدت طولانی حفظ می کند و اضافه کردن این مواد در کارخانه های بتن آماده مؤثرتر است. این استراتژی ها در شکل 2 نشان داده شده است.

شکل 2 نمای شماتیک از اثرات فوق روان کننده ها

همه منحنی ها به جز منحنی 4 بتن های با اسلامپ 225 میلی متر هستند. مقادیر فوق روان کننده به نحوی تنظیم شده است تا برای مخلوط های 1،2 و 3 اسلامپ یکسان به دست آید. برای اسلامپ زیاد در طرح شاهد (بدون افزودنی) نسبت آب به سیمان 6/0 لازم بوده است. افت سریع اسلامپ برای ماده افزودنی با پایه فرمالدئید نفتالین سولفوناته تغلیظ شده در طرح 3 می­تواند با افزودن دوباره (نمودار 5) یا با یک افزودن تاخیری به بتن با اسلامپ کم (نمودار 6) جبران شود.

در مواردی افزودنی هایی که تمایل به دیرگیر کنندگی هم دارند می توانند مشکلات کارآیی ایجاد کنند، که این موضوع ناشی از شتاب گیری در هیدراتاسیون اولیه C3A است. در حالت های شدید، حالت گیرش آنی ممکن است اتفاق بیفتد. تاخیر در اضافه کردن افزودنی معمولاً شرایط را بهبود می بخشد یا یک افزودنی جایگزین می­توان استفاده کرد. باید توجه داشت که دوباره مخلوط کردن با آب برای برقراری دوباره کارآیی یک روش نامطلوب محسوب می شود؛ زیرا باعث افزایش نسبت آب به سیمان می شود. اضافه کردن مواد کاهنده آب اضافی در خلال دوباره مخلوط کردن می تواند نیاز به آب بیشتر را کاهش دهد و یا حذف نماید؛ مشروط بر این که تاخیر در گیرش اتفاق نیفتد.

آب انداختگی و مواد حبابزا

اگر چه افزودنی کاهنده آب کارآیی بتن را که با اسلامپ اندازه گیری می شود، بهبود می بخشد، ولی این مواد لزوماً به چسبندگی بتن کمک نمی کنند. مواد افزودنی با پایه اسیدهای هیدروکربوکسیلیک تمایل دارند آب انداختگی را افزایش دهند و در بتن های با اسلامپ زیاد باید با مراقبت مورد استفاده قرار گیرند. اگرچه در بتن های روان که خوب طراحی شده باشند و دارای فوق روان ساز باشند، جداشدگی وجود نخواهد داشت. باید از زیاد مصرف کردن این مواد اجتناب کرد؛ زیرا موجب آب انداختگی و جداشدگی زیاد خواهند شد. افزودنی های با پایه لیگنوسولفونات تمایل به آب انداختگی کمتری دارند؛ زیر آنها تولید مقداری هوا می کنند. همه افزودنی های کاهنده آب معمولی صرف نظر از قابلیت آن برای تولید هوا تا حدودی از مقداری مواد حباب زا برای رسیدن به مقدار هوای مشخص خواهند کاست؛ مشروط بر این که به طور همزمان اضافه شده باشد. دلیل این موضوع این است که مواد افزودنی حباب زا در این حالت دیگر در سطوح جامد ذرات سیمان جذب نمی شوند و کاملاً در دسترس هستند تا در حد فاصل هوا – آب عمل نمایند. از سوی دیگر روان کننده ممتاز دارای خواص حباب زدائی است و یک ماده حباب زا باید به بتن اضافه شود تا قبل از آنکه روان کننده ممتاز اضافه شود، یک سیستم حباب هوای پایدار ایجاد گردد.

تاخیر در گیرش

بسیاری از کاهش دهنده های آب معمولی (و بعضی کاهش دهنده های آب متوسط) به عنوان افزودنی دیرگیر عمل می کنند. چنانچه در پروژه کندگیری مطلوب نباشد، این افزودنی می تواند با یک افزودنی تندگیر کننده به نحوی فرمول بندی شود که خاصیت کندگیری آن خنثی شود و حتی تا حدی تندگیر شود. با این وجود محصولاتی با چنین فرمول بندی که کندگیر نباشند در درجه حرارت کم عمل آوری شده و تا حدودی تمایل به کندگیری از خود نشان می دهند. بر اساس تجربه نیز نشان داده شده است چنانچه محصول کاهش دهنده آب پس از آن که آب به بتن اضافه گردید با چند دقیقه تاخیر به بتن افزوده شود این عمل خاصیت کاهندگی آب، بهبود حباب زایی و افزایش در کندگیری را زیادتر خواهد کرد (چنانچه این اضافه کردن در مقادیر معمول صورت پذیرد)

تاثیر  فروش روان کننده بتن در خواص بتن سخت شده

مقاومت فشاری

زمانی که افزودنی ها به منظور کاهش مقدار آب مورد نیاز به کار می روند، افزایش در مقاومت فشاری قابل انتظار است و چنانچه خاصیت تاخیری زیاد وجود نداشته باشد، این افزایش حتی پس از یک روز قابل ملاحظه خواهد بود. این موضوع معمولاً مورد توافق قرار گرفته است که افزایش مقاومتی تا ۲۵ درصد بیشتر از آنکه صرفاً با کاهش نسبت آب به سیمان قابل انتظار باشد را می توان به دست آورد. این موضوع احتمالاً این مطلب را منعکس می کند که استفاده از کاهش دهنده های آب یک ریز ساختار همگن تر را با توجه به پراکنش ذرات سیمان موجب می شود. بعضی این پدیده را به بهبود عملکرد سیمان نسبت می دهند. به این ترتیب در نسبت های آب به سیمان کم، فوق روان کننده ها می توانند سیمان تیپ I را به نحوی تغییر دهند که نظیر سیمان تیپ 3، بسیار زود سخت شونده عمل نماید. باید توجه داشت که این مطلب هم ناشی از عملکرد مؤثرتر سیمان و هم کاهش زیاد مقدار حفرات است؛ معنی این مطلب این است که لزوماً نیاز نیست سرعت هیدراتاسیون افزایش یافته باشد. همچنین بر خلاف سیمان تیپ III چنانچه مقادیر کم سیمان به کار رفته باشد، افزایش سریع مقاومت لزوماً با افزایش در سرعت گرمای هیداتاسیون همراه نیست.

بتن های پرمقاومت

چنانچه نسبت آب به سیمان کمتر از ۰٫۴ باشد، می توان به مقاومت های خیلی زیاد دست یافت. برای این که تولید بتن پر مقاومت اقتصادی باشد و گرمای هیداتاسیون زیادی هم ایجاد نشود، باید مقدار مصرف سیمان را در حد معمولی حفظ کرد، در حالی که اسلامپ بتن هم قابل قبول باشد. استفاده از روان کننده های ممتاز برای دستیابی به این منظورها بسیار مناسب است و در اغلب بتن های با مقاومت بیشتر از ۸۰ مگا پاسکال کاهش نسبت c/w می تواند همچنین برای افزایش سرعت کسب مقاومت و دستیابی به مقاومت های زیاد در کوتاه مدت موثر باشد و به این ترتیب این روش در کارخانه تولید بتن پیش ساخته مفید است. بعد از ۲۴ ساعت عمل آوری معمولی می توان به مقاومت هشت روزه بتن با c/w زیادتر (مثلاً ۰٫۵) دست یافت. حتی مقاومت های زیادتر با عمل آوری با بخار دست یافتنی است.

خواص روان کننده بتن

غالباً گفته می شود افزودنی های کاهش دهنده آب جمع شدگی ناشی از خشک شدن و خزش بتن را افزایش می دهند. با این وجود داده های موجود متناقص هستند و به نوع سیمان و افزودنی خاص بستگی زیادی دارند. غالبا یک افزایش در سرعت جمع شدگی مشاهده می شود، که البته بعد از ۹۰ روز اختلاف کمی در مقدار جمع شدگی در مقایسه با نمونه شاهد دیده خواهد شد. در خصوص خزش، موقعیت کمتر روشن است و افزودنی های مختلف ممکن است مقدار خزش را کمتر و یا زیادتر کنند. چنانچه در پروژه مورد نظر، مقادیر جمع شدگی ناشی از خشک شدن و خزش بحرانی و تعیین کننده باشد، آزمایش های مقدماتی باید برای ارزیابی اثرات آن تدارک دیده شود و باید بتن را در صورت لزوم برای کاهش مقادیر خزش و جمع شدگی طراحی کرد. کاهش نسبت w/c و ایجاد یک ساختار همگن تر منافذ، معنای این را می دهد که از نفوذ پذیری بتن با به کار بردن افزودنی های کاهش دهنده آب کاسته می شود که عموماً با بهبود پایایی بتن همراه خواهد بود. بتن ها قطعاً باید برای محافظت در برابر یخ زدگی دارای مواد حباب زا باشند، ولی فاکتور فاصله لازم برای یک مقاومت خوب در برابر یخ زدگی می تواند بیشتر از مقادیر متعارف برای بتن های معمولی باشد.

 

روان کننده بتن

در ادامه این مقاله هدف شناخت روان کننده بتن و تاثیر آن بر بتن و در نهایت استراتژی های الزام فروش و قیمت های منتج به آن میباشد.

همانطور که میدانید کشور ایران یک کشور زلزله خیز است و باید تمهیداتی اعمال شود برای بتن های آماده مطابق با استاندارد 6044 تمهیدات خاصی جهت معضلات فسادپذیری بتن، فاصله از مبدا و پمپ پذیر شدن بتن ارئه شده است. متاسفانه برای حل کاهش اسلامپ و کارایی بتن، به جای استفاده از روان کننده (کاهنده آب) به بتن آب زده می شود.

اکنون برای پیشگیری از افت اسلامپ و دوام سازه ها در برابر سولفاته شدن و کربناته شدن و چرخه های ذوب  ویخبندان و محل اتصال دال  وتیر وستون و از افزودنی های پوزولانی و روان کننده ها استفاده میشود.

طبق نشریه 479 مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن یکی از راه های دستیابی به بتن توانمند برای رسیدن به مقاومت فشاری، کارایی و دوام مناسب، کاهنده قوی آب جهت کاهش نسبت آب به سیمان استفاده می شود.

افزودنی بتن چیست؟

افزودنی بتن به عنوان جز جهارم بتن به جز سیمان سنگدانه و آب که برای اصلاح خواص بتن قبل از اختلاط یا در حین اختلاط استفاده میشود.

در فازهای بتن که شامل خمیر سیمان – سنگدانه ها و ناحیه انتقالی هستند C3A و C3Sهای موجود در خمیر سیمان برای تشکیل اتریگایت ها و منو سولفات ها منبسط شده و به ناچار وارد ناحیه انتقالی میشوند که این امر سبب ایجاد CSH و CH های هیدراته نشده کمتری شده وپس از سخت شدن بتن  این باعث تخلخل و میکرو ترک ها میشود و متعاقبا کاهش مقاومت و دوام را به همراه خواهد داشت.

همانظور که میدانید آب به دو منظور در بتن استفاده میشود بخشی بابت هیدراته شدن که بخش کوچکی است و بخش زیادی برای سیالیت بتن میباشد. لذا هدف از استفاده از افزودنی، کاهش میزان مصرف آبی است که بابت سیالیت مصرف میشود. تصاویر ماکرو نشان میدهند که آب مصرفی در بتن باعث ایجاد اصطکاک شده و بخشی از آن بین ذرات سیمان هیدراته شده  حبس میشود که این نقص با استفاده از روان کننده به دلیل دافعه الکتروستاتیکی1 که بین بارهای منفی سطوح روان کننده ی متصل به بارهای مثبت سطح سیمان ایجاد میشود آزاد میگردد.

با این مقدمه روان کننده های بتن، مواد افزودنی هستند که با ترکیب شدن با سیمان به منظور بهبود کیفیت آنها و مناسب ساختن آنها استفاده می شود.

خالی از لطف نیست که بدانید روان کننده ها عموماً مایعات بی رنگی هستند که نسبتاً غیرفرار هستند. به عبارت دیگر، روان کننده ماده ای است که به مواد اضافه می شود تا به لحاظ رئولوژی بتن، نرم و انعطاف پذیرتر شود.

روان ‌کننده‌ها یا کاهنده‌های آب، همانطور که از نام آن پیداست، هدف اصلی کاهش نیاز آبی بتن را انجام می‌دهند. بنابراین، هدف بهبود کارایی بتن است. مقاومت بتن با w/c )نسبت آب به سیمان) نسبت معکوس دارد. همانطور که پیش تر اشاره شد برای اطمینان از هیدراتاسیون کامل سیمان و کارایی مناسب بتن، باید مقدار معینی آب تامین شود که جز لاینفک بتن میباشد. کاری که روان کننده ها انجام می دهند، این است که این مقدار معین مورد نیاز را کاهش می دهند. از این رو، استحکام و مقاومت فشاری بتن افزایش می یابد. برعکس، اگر آب را کاهش ندهید، با افزودن روان کننده ها، انتظار پاداش ازکارپذیری نباشین !

استفاده از روان کننده برای بهبود ویژگی های کارایی و یا مصرف بهینه سیمان یافت می شود. امروزه استفاده از روان کننده یا فوق روان کننده برای ساخت بتن مسلح یا بتن حجیم کارایی بالاتر، به یک رویه معمول تبدیل شده است. کاهش نسبت آب به سیمان باعث ایجاد کیفیت و بهبود استحکام بتن می شود.

انواع روان کننده بتن

روان کننده بتن در ۳ گروه کلی در بازار وجود دارد:

روان کننده بتن

این مواد نسل اول کاهنده آب و با حفظ روانی مصرف آب را کاهش می‌دهند. ساختار نفتالینی و ملامینی این مواد سبب کاهش نسبت آب به سیمان در بتن است.

فوق روان کننده بتن

موادی بر پایه لیگنوسولفونات سبب رشد صنعت بتن ریزی و قابلیت استفاده بتن در شرایط بد محیطی فراهم شدند.

ابرروان کننده بتن

نسل جدید و معاصر این مواد که با اصلاحات صورت گرفته در گروه‌های قدیمی‌تر با حفظ مزایا سبب افت و از بین رفتن معایب شده است. زنجیره کربوکسیلاتی و اتری این مواد سبب نفوذ به سیمان و جداکردن ذرات سیمان از هم می‌شود. تنوع این مواد به ذلیل وجود شاخه فرعی بسیار زیاد است.

برای موارد ذکر شده ۳ زیر گروه در هر نوع وجود دارد:

زودگیر یا تندگیر

اگر علاوه بر روانی مثلا در هوای سرد نیاز به گیرش سریع بتن بود باید نوع روان کننده تندگیر باشد.

معمولی

در صورت نیاز فقط به بتن روان از این گروه مواد استفاده می‌شود.

کندگیر یا دیرگیر

در شرایطی که روان کننده نیاز بتن ریزی را در زمان معین نتواند رفع کند؛ باید خاصیت دیرگیری هم داشته باشد. در صورت استفاده از این مواد بسیار باید در امر قالب برداری و برداشتن پایه اطمینان دقت کنید. گروه نظارت بر سازه روی این مواد بسیار حساس هستند.

فروش روان کننده بتن
نسل جدید و معاصر این مواد که با اصلاحات صورت گرفته در گروه‌های قدیمی‌تر با حفظ مزایا سبب افت و از بین رفتن معایب شده است.

اثرات روان کننده بر بتن

  1. بدون هیچ تاثیر منفی بر کارایی، نسبت آب به سیمان را کاهش میدهد.
  2. همانطور که میدانید اصولا از نسبت آب به سیمان برای کارپذیری و هیدراتاسیون استفاده می شود.                                                            اگر نسبت آب به سیمان بیشتر باشد، احتمال ترک انقباض و همچنین احتمال تشکیل بتن متخلخل به دلیل آب آزاد در بتن افزایش می یابد.
  3. روان کننده ها زمان گیرش بتن را افزایش می دهند و به میکسرهای بتن اجازه می دهد بتن را در فواصل طولانی تری حمل شوند.
  4. برای جلوگیری از ایجاد ترک و جمع شدگی در بتن از روان کننده و فوق روان کننده استفاده می شود.
  5. بتن ریزی در شرایط آب و هوایی زمانی که حفظ کارایی برای مدتی دشوار است.
  6. بتن ریزی بتن با مقاومت بالا.
  7. بتن ریزی حجیم (کارپذیری باید برای مدتی طولانی حفظ شود).
  8. پمپاژ بتن
  9. بتن پوزولانی (جایگزینی سیمان با پوزولان ها مستلزم کاهش w/c برای جبران کاهش مقاومت است)
  10. کاهش جمع شدگی در بتن (جمع شدگی مستقیماً به محتوای آب بستگی دارد).
  11. بتن پیش تنیده (جمع شدگی به طور قابل توجهی نامطلوب است)
  12. مقاومت در برابر خوردگی.
  13. کاهش نفوذپذیری
  14. افزایش دوام
  15. ساخت فونداسیون شمع و اعضای با هندسه پیچیده
  16. بتن ریزی در زیر آب (در زیر آب، نسبت آب به سیمان کم مورد نظر است. همچنین بتن به طور کلی در دریا ریخته می شود و روی زمین ریخته نمی شود)

 

با نگاهی حرفه ای تر میتوان از زوایای ذیل نیز به اثرات استفاده از روان کننده ها در بتن اشاره کرد

  • کارایی بتن را بدون اضافه کردن آب اضافی بهبود می بخشد.
  • افزایش مقاومت بتن بدون افزایش محتوای سیمان.
  • صرفه جویی قابل توجهی در مصرف سیمان بتن در مقاومت ثابت
  • جریان پذیری و چسبندگی خوب به سطح را بهبود می بخشد.
  • بتن با چگالی بالا با استفاده از روان کننده ها به دست می آید.
  • روان کننده ها رطوبت بتن را کاهش می دهند و آن را در برابر سرما مقاوم می کنند و از ترک خوردن آن جلوگیری می کنند.
  • علاوه بر مزایای ذکر شده در بالا، روان کننده های بتن بر زمان گیرش مخلوط بتن تأثیر می گذارند. در چنین شرایطی علاوه بر روان کننده ها، شتاب دهنده ها را نیز اضافه می کنیم.

روان کننده ها از نقطه نظر شیمی عبارتند از:

  • ترکیبات و مشتقات اسید لیگنوسولفونات و نمک های آن
  • ترکیبات اسید هیدروکسی کربوکسیلیک و نمک های آن
  • مواد غیر یونی مؤثر بر سطح بتن
  • پلیمرهای هیدروکسیلی

طریقه مصرف

میزان استاندارد روان‌ کننده بتن با توجه به آزمایش‌ها کارگاهی و شرایط آب و هوایی و همچنین نوع مصالح مصرفی مشخص می گردد. به آسانی نمی توان یک عدد دقیق را برای این مواد در نظر گرفت. اما به طور کلی بین نیم تا دو درصد وزن سیمان مصرفی در بتن را تشکیل می دهند. اما همچنان باید قبل از استفاده از این مواد حتما از کارشناسان فنی مشاوره دقیق دریافت کنید.

نحوه استفاده از روان‌کننده بتن و فوق روان کننده بتن در نتیجه نهایی کار اهمیت زیادی پیدا می کند و نیاز است که با توجه به نوع روان‌کننده در بتن اضافه شود.

نحوه ی اختلاط

  • پس از محاسبه دقیق مقدار روان‌کننده بتن آن را با دو برابر حجم آب اختلاط بتن رقیق می کنند.
  • پس از به دست آمدن یک مخلوط مناسب کم‌کم به بتن در حال اختلاط اضافه می شود.
  • پس از میکس کامل بتن با اضافه شدن مخلوط روان‌کننده و آب عملیات بتن ریزی آغاز می شود.
  • روان‌کننده های بتن نرمال را می توان در هنگام تولید بتن به تراک میکسر هم اضافه کرد.

نکته مهم این است که ترجیحا مواد روان‌کننده را بر روی سیمان خشک اضافه نکنید چرا که  تأثیر خوبی ندارد. به همین جهت خرید روان‌کننده بتن و خرید فوق روان کننده بتن با کیفیت بالا و از مراکز معتبر موجب بهبود خواص بتن و در نهایت بهبود ویژگی های سازه های بتنی می گردد.

 

قیمت روان‌ کننده بتن 

موارد زیادی وجود دارد که بر قیمت روان‌ کننده بتن و فوق روان کننده بتن در بازار تأثیر می گذارد؛ با شناخت این موارد در هنگام تهیه این محصول مهم و کاربردی به شکل بهتری می توانید در بین تنوع محصولات موجود در بازار بهترین روان‌کننده بتن را تهیه کنید. در این دسته بندی از سایت بتنو قیمت به روز انواع روان کننده بتن را مشاهده کنید.

عوامل موثر در قیمت فروش روان کننده بتن

به طور کلی به بررسی برخی از این عوامل مهم و تأثیرگذار بر قیمت روان‌ کننده بتن و قیمت فوق روان‌ کننده آن می پردازیم:

جنس روان‌ کننده

روان‌کننده به دو صورت روان‌کننده بتن پودری و روان‌کننده بتن مایع وجود دارد؛ در حالت معمول روان‌کننده مایع قیمت مناسب تری دارد، اما فوق روان‌کننده پودری برای مصارف خاصی مورد استفاده قرار می گیرد.

ترکیبات روان‌کننده

ترکیبات پایه روان‌کننده ها از مهمترین موارد تأثیر گذار بر خواص و ویژگی های این محصول است که می تواند بر نرخ آن هم تأثیر بگذارد.

فروش روان کننده بتن
ترکیبات پایه روان‌کننده ها از مهمترین موارد تأثیر گذار بر خواص و ویژگی های این محصول است که می تواند بر نرخ آن هم تأثیر بگذارد.

نحوه عرضه

نحوه عرضه و کیفیت بسته بندی بر نرخ ارائه آن در بازار تأثیر می گذارد. خلاصه اینکه فارغ از قیمت، قویا کیفیت و دوز مصرف ارزیابی و خروجی کیفی و ریالی نتیجه گیری گردد.

خرید روان کننده بتن

جهت ثبت سفارش و خرید روان کننده به صورت تلفنی با شماره 09107521060 تماس حاصل فرمایید.

 

 


لینک کوتاه مقاله: 

[1] Plastisizer

[2] Low-range (regular) admixtures

[3] Mid-range water reducer

[4] Flowing concrete

مواد تشکیل دهنده

  • نفتالین فرمالدئید سولفوناته تغلیظ شده
  • ملامین فرمالدئید سولفوناته تغلیظ شده
  • لیگنو سولفونات (که برای از دست دادن اثرات جنبی نامطلوب تصفیه شده است)
  • کوپلی مرهـای استراکریلیک کربوکسیلاته (پلی کربوکسیلات ها)

مزایای استفاده از روان کننده بتن

مزایای استفاده از روان کننده بتن

  • کاهش میزان آب به سیمان
  • افزایش مقاومت بتن
  • حفظ کارایی بتن در هوای گرم
  • کاهش میزان سیمان مصرفی
  • روان کردن بتن
  • قابلیت بتن‌ریزی طولانی مدت در هوای گرم (بالای 40 درجه سانتی گراد)

 

مضرات روان کننده بتن

مضرات روان کننده بتن

  • افزایش حباب هوا
  • افزایش آب انداختگی
  • تأخیر در گیرش اولیه
  • حفظ اسلامپ و کارایی بتن در مدت طولانی‌تر

دیدگاهها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین نفری باشید که دیدگاهی را ارسال می کنید برای “فروش روان کننده بتن”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.